Don't Starve: Pocket Edition

Pagsusuri ni Norviv

Kapag may libreng sandali sa bahay, madalas mas gusto ko ang larong puwedeng buksan para sa isang maikling takbo, pero may sapat na lalim para pag-isipan pa rin pagkatapos. Dito pumapasok ang Don't Starve: Pocket Edition: isang pakikipagsapalaran na umiikot sa paghanap ng makakain, pag-iipon ng gamit, at pag-iwas sa mga panganib habang sinusubukan mong mabuhay. Hindi ito laro na basta pinapanood lang ng katabi; mas masaya kapag hawak ng isang tao ang direksiyon at ang iba ay nag-aambag ng mga mungkahi.

Kapag iisang device ang pinagpapasahan

Sa isang tahimik na gabi, puwedeng maglaro ang isang kapatid o magulang habang may ibang nakaupo sa tabi at tumutulong mag-isip kung ano ang dapat unahin. Halimbawa, kapag paubos na ang araw, puwedeng pag-usapan kung mas ligtas bang bumalik sa kampo o magpatuloy pa sa paghahanap ng gamit. Mahalaga ang ganitong usapan dahil bawat kilos ay may kapalit na oras at panganib. Gayunman, hindi ito likas na larong pangmaramihan: iisang manlalaro ang nagpapasya at gumagawa ng mga hakbang, kaya dapat malinaw kung sino ang may hawak ng device at kung kailan siya magpapahinga.

Mas maayos ang salit-salitang paggamit kung hindi ipagpapalagay na pare-pareho ang gustong paraan ng paglalaro ng lahat. Maaaring may gustong sumubok ng mapanganib na paglalakbay, samantalang ang iba ay mas gustong magtipid at maghanda. Para maiwasan ang pagtatalo, puwedeng magkasundo muna sa simpleng layunin ng sesyon: maghanap ng pagkain, maghanda ng gamit, o palakasin ang kampo. Hindi nito ginagawang kooperatibong laro ang karanasan; paraan lang ito para gawing mas kaaya-aya ang panonood at pagbibigayan sa bahay.

Mga hangganan sa paggamit at pagpili ng oras

Mas bagay ang laro sa sandaling may panahon kang magtuon ng pansin kaysa sa mga saglit na madalas kang naaabala. Kailangang sundan ang lagay ng araw, bantayan ang mga kailangan ng tauhan, at magpasya kung sulit pa bang lumayo sa kampo. Kung madalas mong ibinababa ang telepono sa kalagitnaan ng pagpaplano, madaling makalimutan kung anong gamit ang hinahanap o kung bakit ka nagpunta sa isang lugar. Nakakatulong na magtakda muna ng maliit na layunin bago magsimula, para hindi humaba ang sesyon nang hindi sinasadya.

Sa shared device, isaalang-alang din ang hangganan ng bawat manlalaro. Mas ligtas na huwag basta ipagpalagay na iisang tao ang gagamit ng iisang takbo ng laro; kapag may ibang gagamit pagkatapos, linawin kung itutuloy niya ang kasalukuyang plano o magsisimula ng sarili niyang karanasan. Mainam ding tiyaking alam ng lahat kung sino ang maaaring magpalit ng mga pasiya sa kampo. Ang ganitong kasunduan ay hindi dagdag na feature ng laro, kundi praktikal na paraan para maiwasan ang hindi pagkakaunawaan sa paggamit ng telepono.

Pagpaplano nang hindi nagmamadali

Isa sa mga kapaki-pakinabang na ugali rito ang paghiwalayin sa isip ang kailangan ngayon at ang puwedeng ipagpaliban. Kapag nagsisimula pa lang, mas mabuting unahin ang kaligtasan at mga pangunahing pangangailangan kaysa maglakbay nang malayo dahil lamang may nakita kang kawili-wili. Kapag matatag na ang kampo, saka mas makatuwirang maglaan ng oras sa paggalugad. Hindi ito isang mahigpit na tuntunin na laging tama; nakadepende pa rin sa sitwasyon, pero nakatutulong ang ganitong paraan para hindi maubos ang oras at kagamitan sa sabay-sabay na plano.

Kung may nanonood sa tabi, puwede siyang maging tagapagpaalala sa mga bagay na madaling makaligtaan, gaya ng nalalapit na gabi o kung sapat ba ang dala bago lumayo. Ang manlalaro pa rin ang kailangang pumili, at normal na magkamali habang natututo. Para sa akin, ito ang mas magandang paraan ng pagbabahagi: hindi ang magbigay ng sunod-sunod na utos, kundi ang magtanong kung anong panganib ang maaaring idulot ng susunod na hakbang. Nananatili ang hamon, pero mas nagiging malinaw ang pag-iisip sa bawat desisyon.

Edad, tiwala, at ang tamang inaasahan

May rating na 12+ ang laro, kaya dapat isaalang-alang ng magulang o tagapag-alaga kung babagay ang madilim na imahe, mga nilalang, at tensiyon ng survival sa batang gagamit nito. Hindi ibig sabihin ng edad lang na pare-pareho ang pagtanggap ng lahat ng bata; may ilan na matutuwa sa kakaibang mundo, at may iba namang hindi komportable sa nakakatakot na mga sandali. Mas mabuting alamin muna kung ano ang nakaaasiwa sa bata at pag-usapan ang tono ng laro kaysa ipagpalagay na ang itsura nitong parang guhit ay awtomatikong banayad.

Sa isang tahanan, nakakatulong ang malinaw na usapan tungkol sa tagal ng paglalaro, pag-aalaga sa device, at kung kailan puwedeng gamitin ang kasalukuyang takbo. Hindi ko ituturing ang laro bilang kapalit ng gabay ng nakatatanda o ng kasunduan ng pamilya. Kung bata ang pangunahing gagamit, mas makabuluhang samahan siya sa unang pagkakataon at tingnan kung paano niya tinatanggap ang panganib at mga biglaang pangyayari. Kung hindi siya komportable, mas mabuting pumili ng mas banayad na pakikipagsapalaran kaysa piliting magpatuloy.

Unang Hakbang sa Mundo ng Don't Starve

Sa unang pasok mo pa lang sa Don't Starve: Pocket Edition, mapapansin mo agad ang kakaibang art style nito. Para kang nasa isang Tim Burton movie na may dark at eerie na vibe. Ang pangunahing layunin mo? Mabuhay sa isang mundo na puno ng panganib at misteryo. Kailangan mong mangalap ng resources, magtayo ng shelter, at maghanap ng pagkain para hindi ka magutom.

Ang Kahalagahan ng Diskarte

Sa larong ito, hindi sapat ang basta-basta na lang mag-explore. Kailangan mo ng tamang diskarte dahil ang bawat pagkilos mo ay may kapalit na consequence. Isang maling hakbang lang at maaari kang mapahamak. Siguraduhing may sapat kang pagkain at mga kagamitan para ma-survive ang gabi, dahil dito nagiging mas mapanganib ang laro.

Nandiyan ang iba't ibang uri ng nilalang na handang umatake sa'yo, at ang kakaibang weather conditions na maaaring magpahirap sa iyong survival. Talagang mapapaisip ka ng "Ano kaya ang susunod kong gagawin?"

Mga Kakaibang Nilalang at Hamon

Isa sa mga highlight ng laro ay ang mga kakaibang nilalang na makakasalamuha mo. May mga halimaw na bigla-bigla na lang sumusulpot sa dilim, at ang ilan sa kanila ay talagang mahirap talunin. Kaya't dapat kang maging handa sa lahat ng oras. Kailangan mong pag-isipan ang bawat galaw, at gamiting mabuti ang mga resources na iyong nakalap.

Sa bawat bagong araw, may bagong hamon ding naghihintay. Kung mahilig ka sa mga larong may iba't ibang level ng hirap, tiyak na magugustuhan mo ang Don't Starve. Araw-araw ay parang bagong simula, at bawat desisyon ay maaaring magdala sa'yo sa tagumpay o pagkatalo.

Ang Masinop na Pagkukumpuni ng Iyong Base

Isa sa mga exciting na bahagi ng Don't Starve: Pocket Edition ay ang paggawa at pagpapalakas ng iyong base. Kailangan mo ng matibay na shelter para protektahan ang sarili mo sa mga panganib na dala ng gabi. Sa pamamagitan ng paglikom ng iba't ibang materyales, makakagawa ka ng mga kagamitan at istruktura na makakatulong sa iyong survival.

Ang pagkakaroon ng magandang base ay hindi lamang para sa proteksyon, kundi para rin sa mas madali mong paggalaw sa laro. Kailangan mo ring maging maingat sa pag-allocate ng iyong resources dahil limitado lang ang mga ito.

Kung kanino bagay ang hamon

Kung mahilig ka sa mga larong pakikipagsapalaran na hindi laging nagtuturo ng eksaktong susunod na hakbang, malamang na matutuwa ka rito. Nasa iyo ang pasiya kung mag-iipon ka muna o susugal sa paggalugad, at natututo ka sa bunga ng mga pagkakamali. Mas babagay ito sa taong nasisiyahang magmasid, sumubok, at unti-unting bumuo ng sariling paraan kaysa sa gustong mabilis na gantimpala o sunod-sunod na malinaw na layunin.

Kung ang hanap mo naman ay magaan na laro para sa ilang minutong paghihintay, may kapalit ang pagpili rito. Madaling magsimula ng isang sesyon, pero ang mahahalagang pasiya ay nangangailangan ng tuloy-tuloy na atensiyon. Maaari ring nakakainis sa baguhan na mawalan ng takbo dahil sa isang maling paghahanda. Sa ganitong kalagayan, mas bagay ang mas tuwirang adventure game na malinaw ang mga antas at layunin, o isang larong hindi gaanong nagpaparusa sa pagkaligta.

Pagkakaiba nito sa karaniwang adventure

Maraming adventure game ang nakasentro sa pagsunod sa kuwento o pagdaan sa sunod-sunod na yugto. Dito, mas mahalaga ang sariling pagpapasya sa araw-araw na kaligtasan kaysa sa pag-usad sa isang tuwid na salaysay. Hindi ko ito pipiliin kung gusto kong magpahinga sa isang kuwento at laging malaman kung saan ako susunod na pupunta; mas pipiliin ko ito kapag gusto kong magplano at makita kung paano nagbabago ang sitwasyon dahil sa sarili kong mga desisyon.

May pagkakahawig ito sa mga survival game na pinapahalagahan ang pagtitipon ng gamit at paggawa ng kampo, pero ang kakaibang, madilim na anyo at bigat ng bawat araw ang nagbibigay rito ng sariling karakter. Hindi sapat na magtayo lamang ng maayos na base at umasa na ligtas ka na; kailangan mo pa ring maghanda at mag-isip bago lumayo. Ang pangunahing trade-off ay malinaw: mas malaya ang pakiramdam ng pagdiskubre, pero mas kaunti ang gabay kapag hindi mo alam kung bakit pumalpak ang isang plano.

Maliliit na gawi na nakababawas sa pag-aaksaya

Para hindi magulo ang unang mga sesyon, pumili ng isang pangunahing gawain sa bawat paglabas sa kampo. Kung sabay-sabay mong susubukang humanap ng maraming bagay, madaling malimutan kung ano ang talagang kailangan at kung kailan dapat bumalik. Bago umalis, isipin kung sapat ang dala para sa biyahe at magtakda ng malinaw na dahilan para umuwi. Ang ganitong disiplina ay hindi garantiya ng ligtas na araw, pero pinapaliit nito ang pagkakataong gumala nang walang plano.

Kapag natuto ka na sa mga pangunahing panganib, subukan mong baguhin ang isang pasiya sa bawat bagong takbo sa halip na baguhin ang lahat nang sabay. Halimbawa, puwede mong ituon ang pansin sa mas maagang pagbabalik o sa mas maingat na paggamit ng materyales. Sa ganitong paraan, mas madaling makita kung aling ugali ang nakatulong at alin ang nagdala sa problema. Para sa akin, ito ang mas kapaki-pakinabang na paraan ng pagkatuto kaysa umasa sa isang perpektong gabay na susundin nang walang tanong.

Gastos, bersyon, at inaasahan sa paggamit

Isa itong bayad na laro na nagkakahalaga ng ₱239.00, kaya mas mainam na tiyakin muna kung swak sa iyo ang mabagal at mapanganib na estilo nito bago gumastos. Nasa 4.1 ang karaniwang marka mula sa humigit-kumulang 47 libong rating, at mahigit isang milyong beses na itong na-install. Para sa akin, mas kapaki-pakinabang na basahin ang mga bilang na iyon bilang palatandaan na marami ang sumubok, hindi bilang garantiya na magugustuhan ito ng bawat tao.

Ang laro ay mula sa Klei Entertainment Inc.; inilabas ito noong Oktubre 19, 2016, at ang bersyong tinutukoy ngayon ay 1.19.20. Kailangan ng Android 5.0 o mas bago. Dahil maaaring magkaiba ang asal ng mga mobile device, mainam na suriin kung kaya ng sarili mong telepono ang larong may ganitong masinsing pagdedesisyon bago umasa rito bilang palagiang pampalipas-oras. Ang pangunahing tanong ay hindi kung gaano karami ang maaaring gawin sa isang araw, kundi kung gusto mo ang paulit-ulit na pag-aaral mula sa mga panganib.

Ang Sarap ng Tagumpay

Sa kabila ng lahat ng hamon at panganib, ang sarap ng pakiramdam kapag nagtagumpay ka sa isang araw sa laro. Ang bawat araw na nakalipas na buhay ka pa rin ay parang isang maliit na tagumpay na dapat ipagdiwang. At kapag nahanap mo na ang iyong rhythm at diskarte, mas magiging enjoyable ang bawat laro.

Hatol ko para sa tahanan

Sa bahay, pinakamainam ito para sa isang taong handang maglaan ng pansin at para sa mga kasama niyang gustong tumulong mag-isip habang nanonood. Hindi ko ito irerekomenda bilang larong sabay-sabay na paglalaruan sa iisang device, ni bilang unang pagpipilian para sa batang madaling maasiwa sa madilim na mga nilalang o para sa taong ayaw mawalan ng progreso dahil sa maling pasiya. Mas mainam ang ibang uri ng laro kung mas mahalaga ang magaan na takbo, malinaw na kuwento, o pantay na kontrol ng lahat.

Kung gusto mo naman ng survival adventure na nagpapahalaga sa paghahanda at sariling diskarte, sulit itong isaalang-alang. Sa mahigit 284 na nakasulat na pagsusuri, makikita ring may mga manlalarong naglalaan ng panahon upang ilahad ang kanilang karanasan, bagaman hindi iyon kapalit ng sarili mong panlasa. Para sa akin, ang pinakamagandang dahilan para piliin ito ay hindi ang dami ng nilalaman kundi ang pakiramdam na bawat ligtas na pagbabalik sa kampo ay bunga ng sarili mong pag-iisip. Sa tamang inaasahan at malinaw na kasunduan sa paggamit ng device, maaari itong maging makahulugang hamon sa bahay.